جهره

«لغت نامه دهخدا»

[جَ رَ / رِ] (اِ)(1) بر وزن بهره، چرخی باشد که جولاهگان به آن ریسمان در ماشوره پیچند. (برهان). چرخه که جولاهگان بدان ریسمان در ماسوره کنند و آن ببای فارسی نیز آمده. (انجمن آرای ناصری) (آنندراج). چهره. چرخه. چرخ.
(1) - در پهلوی cark، اوستا-caxra، هندی باستانی -cakra. (حاشیهء برهان قاطع چ معین).