جهره

«لغت نامه دهخدا»

[جَ رَ] (ع اِ) آشکارا. (منتهی الارب). عیان. (از اقرب الموارد) : ارنا الله جهره(1)؛ ای عیاناً غیرمستتر. (منتهی الارب). || (مص) آشکارا شدن. (آنندراج).
(1) - قرآن 4/153.