«لغت نامه دهخدا»
[جَ رُ] (اِخ) یکی از شهرستانهای هشتگانهء استان هفتم کشور (فارس) است و محدود است بحدود زیر: از شمال بشهرستانهای فسا و شیراز، از خاور به بخش داراب، از شهرستان فسا و شهرستان لار، از باختر به شهرستان فیروزآباد، از جنوب بشهرستان لار. هوای این شهرستان بطور کلی گرم ولی درجهء گرمای هوا به مقتضای عرض جغرافیایی و موقع نقاط، متغیر است. آب آن از رودخانه های قره آغاج و سیمکان و چشمه سارها و قنوات متعدد تأمین میگردد. در این شهرستان چند رشته ارتفاعات مهم وجود دارد ازجمله ارتفاعات البرز که بلندترین نقطهء آن در جنوب شهر به 2100 متر بالغ میگردد، دیگر ارتفاعات سفیدار (سفیدمار) که بخش خفر را از سیمکان جدا میسازد. این کوهستان مستور از جنگلهای بنه و بادام کوهی و سایر درختان جنگلی است. عده ای از طوایف کوهکی در دامنه های آن بدام پروری مشغول میباشند. بلندترین قلهء کوه سفیدار بالغ بر 3170 متر میشود. و دیگر کوه گورم که بلندترین نقطهء آن 2392 متر و اغلب نقاط آن مستور از جنگل است. و دیگر کوه میمند و سیمکان که بلندترین نقطهء آن 2627 متر و اغلب نقاط آن جنگلی است. و دیگر کوه گریا سفیدکوه. شهرستان جهرم از چهار بخش خفر، سیمکان، کردیان و کوهک تشکیل شده و مجموع قراء و قصبات آن 119 و مجموع نفوس آن در حدود 59200 تن است. محصولات عمدهء این شهرستان عبارتند از خرما، لیمو، تنباکو، مرکبات، بادام، پنبه، برنج و غلات. محصولات حیوانی آن عبارتند از روغن، پشم و پوست. محصولات معدنی آن عبارتند از سنگ ساختمان در کوه البرز و معدن نمک و گل سرشور. صنایع دستی معمول اهالی قالی، جاجیم و گلیم بافی است. راههای آن از اینقرار است: 1 - شوسهء شیراز - خفر - جهرم. 2 - شوسهء جهرم - لار. 3 - شوسهء جهرم - قطب آباد - فسا. 4 - راه فرعی جهرم - هکان و جهرم - یرگ. 5 - راه فرعی قطب آباد - کوشک و مه کرد - فسا. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج7).