چابک اندیش

«لغت نامه دهخدا»

[بُ اَ] (ص مرکب)زیرک. هوشیار. تیزفهم. سریع الانتقال :
مرا این زن پیر چون مادر است
یکی چابک اندیش کندآور است.فردوسی.
و آن نمودن که بنگرم پیشی
کارها را به چابک اندیشی.
نظامی (هفت پیکر).
که شنیدم به خردی از خویشان
خرده کاران و چابک اندیشان.
نظامی (هفت پیکر).