چاره پژوه

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ پَ] (نف مرکب)چاره پژوهنده. چاره جو. وسیله جو. جویای تدبیر :
سکندر بیامد دلی همچو کوه
ز کرده پشیمان و چاره پژوه.فردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر