«لغت نامه دهخدا»
[رَ / رِ پَ] (نف مرکب)چاره پژوهنده. چاره جو. وسیله جو. جویای تدبیر : سکندر بیامد دلی همچو کوه ز کرده پشیمان و چاره پژوه.فردوسی.