«لغت نامه دهخدا»
[رَ / رِ] (حامص مرکب)تدبیر. صلاح اندیشی : سکندر جهاندیدگان را بخواند در این چاره جویی بسی قصه راند.نظامی. || حیله گری. فسونگری. فریبکاری : فسونگر در حدیث چاره جویی فسونی به ندید از راستگویی.نظامی.