چامه دان

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ] (نف مرکب) سخندان. بلیغ. زبان آور. || واعظ. خطیب. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر