«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ لَ / لِ] (اِ) کرم شب تاب را گویند. (برهان) (آنندراج) (جهانگیری) (ناظم الاطباء) (فرهنگ نظام).(1) چراغینه، در لهجهء قدیم آذربایجان. (فرهنگ اسدی ذیل لغت شب تاب). چراغک. شب تاب. کرم کوچک سبزرنگی که بشب چون چراغ نماید. شب چراغ. شب چراغک. کرمک شب تاب : شب چراغک، چراغله، شب تاب کرمکی کو بود شب افروزان. نیازی بخاری (از جهانگیری). رجوع به چراغک و چراغینه و شب تاب و کرم شب تاب شود. (1) - مؤلف فرهنگ نظام نویسد: «این لفظ ترکی است و نصف اول آن از فارسی بترکی رفته».