چرب داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ تَ] (مص مرکب) نرم و مهربان داشتن کسی را :
همان بِهْ که با او به آواز نرم
سخن گویم و دارمش چرب و گرم.
فردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر