«لغت نامه دهخدا»
[چُ] (ص مرکب)هوشیار و بیدار. (ناظم الاطباء). چست و چالاک، زبر و زرنگ. رجوع به «چست» و «چست و چالاک» شود. || کارگزار. (ناظم الاطباء).