چشم باطل ساختن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ طِ تَ](مص مرکب) کنایه از کور و نابینا کردن. (آنندراج). مؤلف آنندراج نویسد: «محمد طاهر نصیرآبادی در احوال میرزا علاءالدین نوشته: که چشم ایشان را با برادران در ایام شاه صفی باطل ساختند».
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر