«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مِ چِ] (اِ مرکب)بمعنی خوبی و روشنایی. (آنندراج). چراغ. چشم و چراغ. رجوع به چراغ و چشم و چراغ شود. || هر چیز گزیده و نخبهء از سایر چیزها. || کنایه از محبوب و معشوق. (آنندراج) : تا ظن نبری چشم چراغا که شب آید چشم و دل من سیر شود زان لب شیرین. فرخی (از آنندراج). رجوع به «چشم و چراغ» شود.