«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مِ حِ رَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نظر تحقیر. دیدهء حقارت. - بچشم حقارت در کسی یا چیزی نظر -کردن، سوی کسی بچشم حقارت دیدن؛ کنایه است از خرد و حقیر انگاشتن آن کس یا آن چیز و بی ارزش و بی اعتبار پنداشتن آن : هیچ مبین سوی او بچشم حقارت زآنک یکی جلد گربز است و نونده. یوسف عروضی. گرت جاه باید مکن چون خسان بچشم حقارت نظر در کسان.سعدی.