«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ چَ دَ] (مص مرکب) کنایه از اکتساب فیض دیدار کردن و دیدن چیز مرغوب و تماشا کردن آن را. (آنندراج) : چون چشم از چراندن چشم است رزق ما نی همچو دیگران بشکم زنده ایم ما. صائب (از آنندراج). || به نظر ریبه در زنی دیدن. رجوع به چشم چرانی شود.