چشمخانه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ نَ / نِ] (اِ مرکب) خانهء چشم و چشمدان. (آنندراج). چشمدان و حفره ای در استخوان پیشانی که چشم در آن قرار گرفته . (ناظم الاطباء). کاسهء چشم. حدقهء چشم. رجوع به چشمدان شود :
از بسکه ناکسیم و خجل شرم میکند
کز چشمخانه سر بدر آرد نگاه ما.
باقر کاشی (از آنندراج).
روزی که نبود آینهء حسن در نظر
در چشمخانه رنگ برآرد نگاه ما.
قدس (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر