«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ نَ / نِ] (اِ مرکب) خانهء چشم و چشمدان. (آنندراج). چشمدان و حفره ای در استخوان پیشانی که چشم در آن قرار گرفته . (ناظم الاطباء). کاسهء چشم. حدقهء چشم. رجوع به چشمدان شود : از بسکه ناکسیم و خجل شرم میکند کز چشمخانه سر بدر آرد نگاه ما. باقر کاشی (از آنندراج). روزی که نبود آینهء حسن در نظر در چشمخانه رنگ برآرد نگاه ما. قدس (از آنندراج).