«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مِ حَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) چشم زخم. چشم بد. عین الکمال. - چشم حسود کور؛ در تداول عامه یعنی کور بادا کسی که بچشم بد می بیند و به نظر بخل و حسد مینگرد.