«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مِ شَ / شِ کَ تَ / تِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) چشم سفید و دیدهء سفید : نقش نگه درست ز خطش نشسته است این سرمه مومیایی چشم شکسته است نجف قلی خان (از آنندراج) رجوع به چشم سفید شود.