«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چُو نِ زَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از تیغ است. (غیاث اللغات). کنایه از شمشیر است. (آنندراج). شمشیر. (ناظم الاطباء) : دست وی از قوت چوگان زر کرد پر از گوی زمین سر بسر.(آنندراج).