چهره آراستن

«لغت نامه دهخدا»

[چِ رَ / رِ تَ] (مص مرکب) زیب و زینت دادن رخسار. آرایش کردن روی. تزیین رخسار کردن :
به دولت چهرهء نعمت بیارای
به نعمت خانهء همت بپاکُن.منوچهری.
|| نقش صورت کردن. تصویر کشیدن. رخ سازی کردن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر