«لغت نامه دهخدا»
[چِ رَ / رِ تَ] (مص مرکب) زیب و زینت دادن رخسار. آرایش کردن روی. تزیین رخسار کردن : به دولت چهرهء نعمت بیارای به نعمت خانهء همت بپاکُن.منوچهری. || نقش صورت کردن. تصویر کشیدن. رخ سازی کردن.