«لغت نامه دهخدا»
[چِ رَ / رِ] (نف مرکب)آرایندهء چهره. رخسار را زیور و زینت دهنده. || آرایشگر. آرایش کننده. که چهره را آرایش کند. || چهره پرداز. نقاش. مصور. || مجازاً صفت حق تعالی. واهب الصور : ابارای او بنده را پای نیست جز او جان ده و چهره آرای نیست.فردوسی.