چهره گشائی

«لغت نامه دهخدا»

[چِ رَ / رِ گُ] (حامص مرکب) عمل چهره گشا. نقاشی و مصوری. (غیاث اللغات) (آنندراج) (ناظم الاطباء) : و بقلم زبان صور معانی را چهره گشائی پیش گرفتند. (تذکرهء عوفی). || اظهار. نمایش. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر