«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع اِ) دهش بی پاداش و منت، یا عامّ است. محابات. (منتهی الارب). دهش. بخشش. (وطواط). عطا. حبوه. محابات (در همهء معانی). عطا دادن. (تاج المصادر بیهقی). || حبیه، و آن نوعی از نشستن است. || مهر زن. || (مص) یاری دادن بی پاداش و منت. (منتهی الارب). || میل کردن بچیزی. (منتهی الارب).