«لغت نامه دهخدا»
[حَ بَ] (ع اِ) حبب ماء؛ معظم آب. || حبب رمل؛ معظم ریگ. || غوزهء آب. حباب. گنبدهء آب. || سیرابی دندان و رونق آن که به شیشه ماند. (منتهی الارب). تازگی دندان. (مهذب الاسماء).