حت ء

«لغت نامه دهخدا»

[حَتْءْ] (ع مص) دوختن جامه را. || ریشه تافتن، چنانکه گلیم را. || بستن، چنانکه گره را. || زدن. || رَفَث. مباضعت. جماع کردن. || پیوسته نگریستن. || فرودآوردن متاع را از شتران. (منتهی الارب). || بستن و استوار کردن دیوار را. (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر