حثمه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ مَ] (ع اِ) جای فروریختن آب نزدیک سدّ. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر