«لغت نامه دهخدا»
[حُ ثُ] (اِخ) جائی در بلاد هذیل است از ازهری. و جز وی گفته اند: موضعی نزد مَثَلَّم باشد و میان آن و مکه دو روز راه است. سلمی بن مقعد قرمی گوید : انا نزعنا من مجالس نخله فنجیز من حثنٍ بیاض مثلماً. نزعنا به معنی جئنا و نجیز به معنی نَمُّر باشد. قیس بن العیزاره هذلی گفته است : و قال نساء لو قتلت لسائنا سوا کن ذی الشجو الذی انا فاجع رجال و نسوان باکناف رایه الی حثن تلک الدموع الدوافع. و نیز گوید: اری حثناً امسی ذلیلاً کانّه تراث و خلاه الصعاب الصعاثرُ و کاد یوالینا و لسنا بارضهم قبائل من فهم و افضی و ثابُر. (معجم البلدان).