حجناء

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) یکی از مشاهیر شاعرات. دختر ابوالحجناء شاعر. او بصحابت پدر بخدمت مهدی خلیفه رسید و قصاید بسیار در مدح خلیفه گفت و خلیفه او را صلات و انعامات داد. دو بیت ذیل از قصیدهء او در وصف نزهتگاه خلیفه موسوم بعیسی آباد است:
اب عیش و لذهٍ و نعیم
و بهاءٍ بمشرق المیدان
بسط الله فیه ابهی بساط
من بهار و زاهر الحوذان.
(قاموس الاعلام ترکی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر