«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (اِخ) یکی از مشاهیر شاعرات. دختر ابوالحجناء شاعر. او بصحابت پدر بخدمت مهدی خلیفه رسید و قصاید بسیار در مدح خلیفه گفت و خلیفه او را صلات و انعامات داد. دو بیت ذیل از قصیدهء او در وصف نزهتگاه خلیفه موسوم بعیسی آباد است: اب عیش و لذهٍ و نعیم و بهاءٍ بمشرق المیدان بسط الله فیه ابهی بساط من بهار و زاهر الحوذان. (قاموس الاعلام ترکی).