حرام توشه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ شَ / شِ] (ص مرکب)حرام خوار. نمکحرام. (غیاث). || دشنامی است، یعنی کسی که از قوت حرام و غیرمشروع پرورش یافته باشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر