حرز جان

«لغت نامه دهخدا»

[حِ زِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)حرز روح. حرز روان. تعویذی که برای حفظ روح از صدمات ارواح پلید و دیوان می بستند :
مدحهای تو حرز جان سازم
در بیابان و بیشه و کودر.مسعودسعد.
حرز جان تو بس بود ز بلا
مدحت شهریار بنده نواز.مسعودسعد.
پار آن قصیده گفت که تعویذ عقل بود
و امسال این قصیده که هم حرز جان اوست.
خاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر