حرف نکره

«لغت نامه دهخدا»

[حَ فِ نَ کِ / کَ رَ / رِ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) اداه تنکیر. شمس قیس گوید: و آن یائی است ملینه که در اواخر اسماء نکره باشد، چنانکه اسبی خریدم و غلامی فروختم. (المعجم فی معاییر اشعارالعجم ص187).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر