حرقت

«لغت نامه دهخدا»

[حُ قَ] (ع اِمص) سوزش. سوختن :
ایمن از شر نفس خود بودی
در غم حرقت و عذاب جحیم.ناصرخسرو.
دُرصفت از تف حرقت زرد شد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص295). حرقت حُرفت ادب در او رسید. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 361).
-امثال: حرفت آموزی از حرقت مفلسی نسوزی. (جامع التمثیل). رجوع به حرقه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر