«لغت نامه دهخدا»
[حُ مَ بُ دَ] (مص مرکب)سبک کردن. بی احترامی کردن. حرمت شکستن. اهتتاک. انتهاک. هتک حرمت. || حرمت یافتن. حرمت به دست آوردن. صاحب حرمت شدن : هرکه آرد حرمت آن حرمت بَرَد هرکه آرد قند لوزینه خورد.مولوی.