حرمت بردن

«لغت نامه دهخدا»

[حُ مَ بُ دَ] (مص مرکب)سبک کردن. بی احترامی کردن. حرمت شکستن. اهتتاک. انتهاک. هتک حرمت. || حرمت یافتن. حرمت به دست آوردن. صاحب حرمت شدن :
هرکه آرد حرمت آن حرمت بَرَد
هرکه آرد قند لوزینه خورد.مولوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر