«لغت نامه دهخدا»
[حُ مَ تَ] (مص مرکب)محترم شمردن. توقیر. (تاریخ بیهقی) : بازگو تا چگونه داشته ای حرمت آن بزرگوار حریم.ناصرخسرو. لیکن چو حرمت تو ندارد تو از گزاف مشکن ز بهر حرمت اسلام حرمتش. ناصرخسرو. گر ندارد حرمتم جاهل مرا کمتر نشد سوی دانا نه نسب نه جاه و قدر و نه حسب. ناصرخسرو. علما و أئمهء دین را حرمت دار. (مجالس سعدی ص19).