حزه

«لغت نامه دهخدا»

[حَزْ زَ] (اِخ) شهری کوچک نزدیک اربل از سرزمین موصل و در آن پارچه های حزی از پنبه سازند. و سابقاً قصبهء کورهء اربل بوده است، و اردشیربن بابک نخستین کس است که آنرا بساخت. (معجم البلدان). و برخی بجای اربل «بابل» گفته اند. ابن بلخی در عداد شهرهائی که اردشیر ساخته نام این شهر را آورده است. (فارسنامه ص60).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر