حسن گلناری

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نِ گُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حسن بسیار سرخ :
ناز سبزان دل فزون از حسن گلناری کشد.
معز فطرت (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر