حشان

«لغت نامه دهخدا»

[حَشْ شا] (ع اِ) جِ حش. خرمابنان کوتاه نابالیدهء بی تیمار. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر