«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع مص) حضن. حضانت. حضون. || درازتر گردیدن یکی از دو سر پستان گوسپند یا اشتر یا زن از دیگری. (از منتهی الارب). بزرگ بودن یک پستان از پستان دیگر. بزرگ بودن یک پستان. || کلان تر بودن یکی از بیضهء مرد از دیگری. (آنندراج).