حضان

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع مص) حضن. حضانت. حضون. || درازتر گردیدن یکی از دو سر پستان گوسپند یا اشتر یا زن از دیگری. (از منتهی الارب). بزرگ بودن یک پستان از پستان دیگر. بزرگ بودن یک پستان. || کلان تر بودن یکی از بیضهء مرد از دیگری. (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر