«لغت نامه دهخدا»
[حَ / حِ نَ] (ع مص) واداشتن کسی را از حاجت وی. (تاج المصادر بیهقی). بازداشتن. (دهار). || سر خود کار کردن بی دیگری. || ولایت بر طفل و مجنون.