حظائر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ءِ] (ع اِ) جِ حظیره. و قد ینبت [ بر سیاوشان ] فی حظائرالغنم. (ابن البیطار). حظایر. رجوع به حظیره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر