خاکبوس

«لغت نامه دهخدا»

(حامص مرکب) بوسیدن زمین مر احترام را سجده از روی ادب بجا آوردن : پیران قبیله خاک برسر رفتند بخاکبوس آن درنظامی زین پس من و خاکبوس پایت گردن نکشم ز حکم و رایتنظامی اعظم قوام دولت و دین آنکه بر درش از بهر خاکبوس نمودی فلک سجودحافظ در طوس بشرف خاکبوس حضرت اعلی مستعد گشت (سمط العلی ص 35 (||) نف مرکب) بوسندهء خاک مر احترام را : که آئی بفرمانبری شاه را بوی خاکبوس آن کئی گاه را (گرشاسب نامه) تا لب من خاک بوس کوی تست هر دم از لب بوی جان می آیدم؟.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر