خاک پهن

«لغت نامه دهخدا»

[کِ پِ هِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) پِهِن اسب یا خر را چون سَرَند کنند و آشغالش را بگیرند آنچه ماند خاک پهن است که برای کود و رشوهء گل بکار می رود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر