«لغت نامه دهخدا»
[کِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از جسد و قالب آدمی بود (برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری) قبضهء خاکی که سرشت انسانی از آن است.