خاک جلوگیر

«لغت نامه دهخدا»

[کِ جِ لَ / لُو] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) زمینی که از آنجا دل برآمدن نخواهد (آنندراج) : چون برق فتادیم بخاشاک تعلق زین خاک جلوگیر بیک گام گذشتیم صائب (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر