«لغت نامه دهخدا»
[کِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)خاکی که از چاه بدست می آید خاکی که در اثر گودبرداری چاه بدست می آید ثَلَّه جِبا (منتهی الارب) (اقرب الموارد).