خاک حاصل پرور

«لغت نامه دهخدا»

[کِ صِ پَرْ وَ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) زمین قابل که در آن زراعت خوب و بالیده شود : یکی صد میشود تخم کدورت در دل تنگم زمین دردمندان خاک حاصل پروری دارد صائب (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر