«لغت نامه دهخدا»
[خوا / خا] (نف مرکب)خورندهء خاک کنایه از کسی است که نظر بدنیا کند نظرکنندهء بامور پست : نمی بینی کز آن آچار اگر خاکی تهی ماند ترا ای خاک خوار آن خاک بی آچار نگوارد ناصرخسرو خاک خوار است رستنی زآنست کایستاده چنین نگونسار استناصرخسرو مار است خاک خوار پس او باد زان خورد کز خوان عید نیست غذای مقررشخاقانی.