«لغت نامه دهخدا»
[یَ / یِ]( 1) (اِ مرکب) سماروغ را گویند و آن رستنی باشد سفید و شبیه به تخم مرغ و آن بیشتر در جاهای نمناک روید و مردم درویش و فقیر آنرا پزند و خورند (از نسخه ای از لغت اسدی) (برهان قاطع) (فرهنگ جهانگیری) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (انجمن آرای ناصری) (فرهنگ شعوری ج 1 ص 366 ) دنبلان کلاه دیو کمات || صفت قسمی مروارید است که بتخم مرغ ماند بیرونی آرد : و ربما شبه [ اللؤلؤ ]بالزیتونه فقیل زیتونی و ربما قیل خایه دیس ای مثل البیضه (از الجماهر بیرونی) ( 1) - این کلمه مرکب است از خایه+ دیس (پسوند شباهت) (از حاشیهء برهان قاطع).