خباص

«لغت نامه دهخدا»

نه « خبص » [خَبْ با] (ع ص)( 1) کسی که خبیصه( 2) میسازد الذی یصنع الخبیصه ( 1) - خباص صیغهء فعال است برای منسوب به برای مبالغت توضیح آنکه در زبان عرب منسوب بشغلی اغلب با صیغهء فعال ساخته میشود از مصدر مبین فعل آن شغل چون: حداد، قصاب، نجار، عطار ( 2) - شیرینیی است که از خرما و روغن سازند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر