خبث النحاس

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بَ ثُنْ نَ / نُ / نِ] (ع اِ مرکب) ثفل مس است و در قوه قریب بخبث الحدید و ملطف و جالی و خوردن او سم قاتل و در ادویهء چشم و زخمها مستعمل است (از تحفهء حکیم مؤمن) خبث النحاس در قوه نزدیک است به خبث الحدید و مس سوخته و اما ضعیف تر از مس ناسوخته بود (از اختیارات بدیعی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر