«لغت نامه دهخدا»
[خَ بَ] (ع اِ) برگی که از درخت ریخته خشک گردانند و ساییده با آرد و مانند آن آمیخته و با آب سرشته شتر را خورانند (از منتهی الارب) (از متن اللغه ||) هر برگ که از درخت زده باشند (از معجم الوسیط) (از منتهی الارب ||) آنچه ستوران آنرا پا سپر کرده و شکسته باشند (از منتهی الارب) آنچه ستوران آنرا لگدمال کرده باشند (از متن اللغه).